behandeling-littekens-door-zelfbeschadigingAutomutilatie, beter bekend als ‘zelfbeschadiging’ of ‘zelfverwonding’, is een veelvoorkomend probleem onder zowel pubers, jongeren als volwassenen. Zelfbeschadiging begint vaak al op jongere leeftijd en komt meer voor bij meisjes dan bij jongens. De naam zegt eigenlijk al genoeg, het gaat hierbij om het opzettelijk beschadigen van jezelf. De reden waarom iemand zichzelf beschadigd is voor geen enkel persoon hetzelfde. Achter ieder persoon en ieder litteken zit een eigen verhaal. Vaak ontstaat het als tegenwicht voor negatieve emoties zoals woede, angst, verdriet of eenzaamheid. Veel mensen die genezen zijn van zelfbeschadiging houden littekens over die kunnen zorgen voor schaamtegevoelens.

Oorzaak van littekens door automutilatie

De diepte en grootte van een wond is bepalend of er wel of geen littekenweefsel wordt gevormd. Afwijkende littekens ontstaan wanneer de wondgenezing wordt verstoord. Een verstoring van dit proces, door bijvoorbeeld een infectie, slechte doorbloeding en overbelasting van de wond, kan een negatieve invloed uitoefenen op dit genezingsproces. Hierbij worden littekens gevormd die anders van structuur zijn dan de huid eromheen.

Mensen die zichzelf beschadigen zijn in eerste instantie niet bezig met de gevolgen van hun verwondingen. Vaak wordt een wond diverse malen op dezelfde plek beschadigd. Dit maakt de littekens uiteindelijk opvallend. Littekens door automutilatie komen vaak voor op de onderarmen, maar kunnen ook op de benen, buik, borsten en billen gelokaliseerd zijn. Meestal gaat het bij automutilatie-littekens om krassen, letters, diepe schaafwonden of afdrukken van sigaretten.

Behandeling van littekens door automutilatie

De huidtherapeut kan niet alle gevolgen rondom zelfbeschadiging wegnemen, maar kan zeker een groot verschil maken in de behandeling van de littekens die zijn overgebleven op het lichaam. Behandeling wordt alleen aangeraden zodra de cliënt gedurende ruime tijd niet meer de behoefte heeft gevoeld om zichzelf te verwonden.

Hierbij is het belangrijk om de huid tussen de behandelingen genoeg tijd en rust geven om weer nieuwe cellen en collageen aan te maken. Verbetering is een geleidelijk proces. Wees daarbij realistisch; littekenweefsel zal nooit volledig verdwijnen. Behandeling van littekens door automutilatie is gericht op het minder diep en opvallend maken van de littekens.

1. Frationele laserbehandeling bij littekens door automutilatie

Littekens die veroorzaakt zijn door zelfbeschadiging kunnen minder opvallend worden gemaakt met fractionele lasertherapie. Met fractionele lasertherapie kunnen we zeer gecontroleerd en effectief schade aan het bindweefsel tot bepaalde hoogte herstellen, waardoor de huidstructuur verbeterd wordt. De behandelingen stimuleren de doorbloeding en pigmentatie in het litteken, waardoor het contrast tussen het litteken en de omliggende huid minder opvallend zal worden. Door herstructurering van de collageenbundels zal de huid soepeler aanvoelen en een gladder aanzien krijgen.
Meer over deze behandeling »

2. Littekentherapie bij littekens door automutilatie

Naast fractionele laserbehandelingen zijn er diverse behandelmethoden om littekens soepeler en minder opvallend te maken, zoals micro-needling therapie, peelings, littekenmassage en siliconenpleisters.
Meer over deze behandeling »

Meer informatie over de behandeling van littekens door automutilatie

Benieuwd of deze behandeling voor u geschikt is? De huidtherapeut bespreekt met u voor welke behandeling uw littekens in aanmerking komen en stelt met u een persoonlijk behandelplan op tijdens het intakegesprek. Wij zien veel soorten huidklachten en ook voor littekens na zelfbeschadiging kunt u bij ons terecht. Wij snappen dat de drempel hoog kan zijn, maar we helpen graag waar we kunnen. Binnenkort kunt u een blogbericht lezen over een cliënt die deze behandeling ondergaat.